Imbir – właściwości lecznicze i przeciwwskazania

Ta popularna przyprawa kusi Cię świeżym, cytrusowym aromatem i smakiem. Poznaj właściwości imbiru i jego wpływ na funkcjonowanie Twojego organizmu. Podpowiadamy, kiedy warto włączyć tę roślinę do swojej diety, aby wspomóc zdrowie w wybranych obszarach.

Gdzie rośnie imbir lekarski i co warto o nim wiedzieć?

Choć tę przyprawę kojarzysz głównie z kuchnią, może pochwalić się szerokim zastosowaniem. Imbir wykorzystuje się przy produkcji napojów, syropów, olejków i preparatów farmaceutycznych. Spożywa się go na surowo, suszy lub przetwarza w celu uzyskania wysoko skoncentrowanych ekstraktów. Używa się go również w kosmetologii i zwalczaniu objawów choroby lokomocyjnej. Za wszechstronne właściwości imbiru odpowiadają składniki biologicznie aktywne, które znajdują się w jego korzeniu. 

Imbir jest rośliną wieloletnią, która przykuwa uwagę zieloną łodygą i zielono-żółtymi kwiatostanami. Występuje w klimacie tropikalnym i wymaga stabilnych warunków wzrostu. 

Największą wartość użytkową kryje podziemna część rośliny. Korzeń imbiru stanowi ważny surowiec, który wykorzystuje się do produkcji przypraw, suplementów diety, kosmetyków i innych preparatów. Ma postać bulwiastego kłącza, które roztacza wyjątkowo intensywny aromat. W części podziemnej roślina gromadzi cenne substancje – gingerole i shogaole, które odpowiadają za jej właściwości lecznicze.

Imbir, podobnie jak kurkuma i kardamon, należy do rodziny imbirowatych. Wszystkie wspomniane rośliny wyróżniają się podobną budową kłączy i wykazują zbliżone wymagania środowiskowe. 

Warunki klimatyczne determinują jakość surowca roślinnego. Imbir rośnie w temperaturze 19-28 stopni Celsjusza, preferuje też dużą wilgotność gleby. Jego uprawy można spotkać w Indiach, Chinach, Bangladeszu i na Tajwanie. Do Polski importuje się go również z Peru i Brazylii. Od tego, w jakim środowisku wzrasta imbir, zależy skład chemiczny jego kłącza.

Zwróć uwagę na pochodzenie tej cennej rośliny, gdyż przekłada się to na Twoje bezpieczeństwo. Imbir pozyskuje się z obszarów wysoko uprzemysłowionych, w których nie obowiązują unijne regulacje. W związku z tym wybieraj produkty z certyfikowanych upraw ekologicznych. Ograniczasz w ten sposób ekspozycję na metale ciężkie, szkodliwe chemikalia i pestycydy.

Jakie substancje aktywne zawiera kłącze imbiru?

Korzeń tej rośliny łączy makroskładniki z wieloma fitozwiązkami. Imbir zawiera substancje fenolowe, terpeny, flawonoidy i naturalne antyoksydanty, które kształtują jego smak i aromat. Odpowiadają również za liczne właściwości prozdrowotne.

Czy wiesz, że korzeń imbiru dostarcza białka, węglowodany i niewielkie ilości tłuszczów? Zawiera także błonnik pokarmowy, witaminę C i witaminy z grupy B. Ponadto w tej popularnej roślinie obecne są minerały, takie jak potas, magnez, fosfor i żelazo. Jej kaloryczność pozostaje umiarkowana – 100 g świeżego imbiru dostarcza 80 kcal, co sprzyja codziennemu stosowaniu.

Za charakterystyczny aromat imbiru odpowiada lotna frakcja zapachowa, która składa się głównie z olejków eterycznych o złożonym profilu chemicznym. Wśród nich dominują seskwiterpeny i alkohole terpenowe, które nadają surowcowi ciepłą i korzenną woń. Ich stężenie zależy od warunków uprawy i sposobu przetwarzania podziemnej części rośliny.

Pamiętaj, że najwięcej związków bioaktywnych zachowuje nieprzetworzony surowiec. Świeże kłącza w szczególny sposób obfitują w gingerole i związki fenolowe. Podczas suszenia część z nich ulega przemianom strukturalnym, co pociąga za sobą zmiany w smaku przyprawy i jej właściwościach biologicznych. 

Korzeń imbiru zawiera gingerole, shogaole, paradole i zingeron, które wykazują aktywność przeciwzapalną i antyoksydacyjną. Oddziałują także na przewód pokarmowy i układ nerwowy.

Wśród składników obecnych w olejku eterycznym wyróżnia się zingiberol. Jest to seskwiterpen, który nadaje imbirowi ciepły, drzewny aromat. Pełni zarówno funkcję sensoryczną, jak i biologiczną.

Profil terpenowy uzupełniają też lżejsze cząsteczki zapachowe, do których należą monoterpeny, takie jak cytral czy kamfen. Odpowiadają one za świeże, cytrusowe nuty aromatyczne i wspierają działanie większych terpenów, zapewniając efekt synergii. Razem tworzą złożony fitokompleks.

Imbir – właściwości lecznicze

Omawiana roślina od wieków zajmuje ważne miejsce w dalekowschodniej medycynie naturalnej. Już starożytni stosowali ją przy dolegliwościach trawiennych, infekcjach i osłabieniu organizmu. W ostatnich latach właściwości i działanie imbiru dokładnie zbadano oraz opisano w artykułach naukowych. Poznaj jego prozdrowotny charakter.

Imbir jako środek przeciwzapalny

Reakcja zapalna jest naturalną odpowiedzią obronną Twojego organizmu. Problem pojawia się, gdy okazuje się nadmierna, gdyż wówczas sprzyja bólowi, obrzękowi i dyskomfortowi. W kłączu imbiru znajdują się gingerole i shogaole, które modulują szlaki enzymatyczne. Hamują aktywność cyklooksygenazy-2 i lipooksygenazy, ograniczając ilość mediatorów zapalnych. Wpływają także na ekspresję NF-κB, czyli kluczowego czynnika transkrypcyjnego odpowiedzialnego za rozwój nowotworów.

Substancje, które pochodzą z imbiru, działają przeciwzapalnie, zmniejszając produkcję prostaglandyn i cytokin prozapalnych. Sprzyja to łagodzeniu bólu i sztywności stawów. Efekt jest stopniowy i zależy od tego, czy regularnie spożywasz imbir. 

Właściwości przeciwzapalne imbiru mogą wspierać konwencjonalne leczenie chorób autoimmunologicznych. Stanowią nieocenione wsparcie w przebiegu reumatoidalnego i łuszczycowego zapalenia stawów. Związki fenolowe wpływają na odpowiedź immunologiczną, nie powodując gwałtownej supresji. Dzięki temu imbir pozwala złagodzić objawy RZS i ŁZS, nie obniżając przy tym odporności organizmu.

Redukcja stanów zapalnych sprzyja lepszemu funkcjonowaniu organizmu. Jest szczególnie ważna nie tylko przy chorobach autoimmunologicznych, ale też infekcjach spowodowanych przez bakterie i wirusy. 

Imbir na przeziębienie i infekcje dróg oddechowych

Infekcje dróg oddechowych obciążają Twój organizm stanem zapalnym. Dostarczając związki fenolowe z kłącza imbiru, wpływasz na odpowiedź immunologiczną. Gingerole i shogaole ograniczają namnażanie patogenów oraz powstawanie mediatorów zapalnych. Jednocześnie sprzyjają rozszerzaniu naczyń i poprawie ukrwienia błon śluzowych.

Stosowanie imbiru może łagodzić ból gardła i kaszel. Wspomniana roślina działa rozgrzewająco, co sprzyja poceniu i naturalnej termoregulacji. Z kolei związki lotne udrażniają górne drogi oddechowe, co jest istotne zwłaszcza we wczesnym etapie infekcji.

Imbir zwalcza wybrane wirusy i bakterie patogenne. Poza tym wspiera mechanizmy antyoksydacyjne w komórkach nabłonkowych. W rezultacie skraca czas trwania dokuczliwych objawów.

Imbir a układ odpornościowy

Imbir dostarcza gingerole, shogaole i zingeron, które modulują aktywność komórek odpornościowych, takich jak makrofagi i limfocyty. Jednocześnie wspomniane związki chemiczne hamują nadmierną aktywację szlaku NF-κB, ograniczając przewlekły stan zapalny.

Pozytywny wpływ imbiru na odporność organizmu obejmuje również zmniejszone wydzielanie cytokin prozapalnych. Gingerole, shogaole i zingeron obniżają poziom interleukiny-6 i czynnika martwicy nowotworów, przez co wspierają równowagę immunologiczną. Jednocześnie wspomagają mechanizmy antyoksydacyjne zależne od szlaku Nrf2, dlatego imbir uchodzi za cenny składnik w codziennej profilaktyce chorób zapalnych.

Imbir oddziałuje również na barierę jelitową i mikrobiotę. Poprawia integralność nabłonka, ograniczając przenikanie patogenów. Jest to niezwykle ważne, bo jelita stanowią kluczowy narząd z punktu widzenia immunologii. Jak widzisz, imbir wspomaga odporność organizmu na wielu poziomach.

Wpływ imbiru na cholesterol

Zawarte w imbirze gingerole i shogaole wpływają na enzymy, które metabolizują lipidy. Wspomniane związki hamują aktywność reduktazy HMG-CoA w wątrobie. Jest to kluczowy enzym, który reguluje syntezę cholesterolu w Twoim organizmie. 

Składniki aktywne pochodzące z imbiru odpowiadają za zwiększony wychwyt lipidów przez komórki wątroby. Jednocześnie wpływają na ekspresję receptorów LDL na powierzchni hepatocytów. Dzięki temu poziom „złego” cholesterolu we krwi ulega zmniejszeniu.

Imbir chroni także lipoproteiny i cholesterol LDL przed oksydacją. Jest to niezwykle ważne, gdyż utlenione formy inicjują proces powstawania i rozbudowy blaszki miażdżycowej. Reasumując, fitozwiązki z imbiru zapewniają ochronę naczyniom krwionośnym.

Imbir a migrena

Migrena wiąże się z neurozapaleniem i nadwrażliwością naczyń mózgowych. Imbir hamuje syntezę prostaglandyn, hamując cyklooksygenazę-2 i lipooksygenazę. Zmniejsza tym samym pobudzenie nerwu trójdzielnego. W rezultacie łagodzi ból i skraca czas ataku migreny.

Niezwykle ważne jest działanie imbiru na neuroprzekaźniki odpowiedzialne za odczuwanie bólu. Gingerole modulują receptory serotoninowe 5-HT1, co przypomina mechanizm wykorzystywany w doraźnych lekach przeciwbólowych stosowanych przy migrenie.

Imbir wpływa również na stres oksydacyjny w układzie nerwowym. Aktywuje enzymy antyoksydacyjne i ogranicza peroksydację lipidów. Jest to niezwykle ważne, ponieważ wolne rodniki nasilają nadreaktywność neuronalną, która sprzyja migrenie.

Właściwości przeciwbólowe imbiru

Ból, który odczuwasz, często wynika z aktywacji mediatorów zapalnych w tkankach obwodowych. Związki pochodzące z imbiru hamują enzymy – cyklooksygenazę-2 i lipooksygenazę, ograniczając syntezę prostaglandyn. Zmniejsza to obrzęk, napięcie tkanek i wrażliwość receptorów bólowych. Imbir działa podobnie jak łagodne niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Gingerole modulują aktywność receptorów TRPV1, które odpowiadają za odczuwanie pieczenia i bólu. Ograniczają również uwalnianie substancji P w synapsach nerwowych. Dzięki temu imbir może realnie łagodzić ból mięśniowy i stawowy.

Imbir na mdłości i nudności w chorobie lokomocyjnej

Mdłości, które odczuwasz, gdy cierpisz na chorobę lokomocyjną, zaczynają się już w żołądku. Imbir przyspiesza jego opróżnianie i zmniejsza uczucie pełności. Działa na mięśniówkę przewodu pokarmowego, regulując jej skurcze. Dzięki temu spożywanie imbiru łagodzi napięcie trzewne i sygnały wymiotne.

Czy wiesz, że w chorobie lokomocyjnej ważną rolę odgrywa serotonina? To ten sam neuroprzekaźnik, który odpowiada za regulację nastroju. Imbir hamuje receptory 5-HT3, które powodują odruch wymiotny. Ogranicza w ten sposób pobudzenie nerwu błędnego. Jak widzisz, spożywanie imbiru zmniejsza nudności.

Układ przedsionkowy silnie reaguje na sprzeczne bodźce ruchowe. Imbir wykazuje działanie przeciwzapalne i antyoksydacyjne. Zmniejsza syntezę prostaglandyn, które nasilają u Ciebie zawroty głowy i nudności. Omawiana roślina wspiera zatem adaptację Twojego organizmu do ruchu.

Imbir a nadciśnienie

Imbir wpływa na napięcie Twoich naczyń krwionośnych, modulując kanały wapniowe. Gingerole ograniczają napływ wapnia do mięśni gładkich. W efekcie rozszerzają naczynia i obniżają opór obwodowy. 

Właściwości prozdrowotne imbiru obejmują także oddziaływanie na układ renina-angiotensyna. Związki z omawianej rośliny hamują aktywność enzymu, który odpowiada za konwersję angiotensyny. Prowadzi to do spadku ciśnienia skurczowego i rozkurczowego. Imbir zwiększa też biodostępność tlenku azotu.

Przewlekły stan zapalny w Twoim organizmie nasila dysfunkcję śródbłonka naczyniowego. Imbir ogranicza stres oksydacyjny i produkcję cytokin prozapalnych. Poprawia elastyczność naczyń krwionośnych i ich reakcję na przepływ. Wspiera zatem kontrolę ciśnienia tętniczego.

Właściwości rozgrzewające imbiru

Po spożyciu imbiru czujesz, jak po Twoim ciele rozlewa się ciepło. Dzieje się tak, ponieważ wspomniana przyprawa zawiera związki fenolowe, które aktywują receptory TRPV1 w jamie ustnej i przewodzie pokarmowym. Skutkuje to rozszerzeniem naczyń i zwiększeniem przepływu krwi, co prowadzi do rozgrzania organizmu.

Za działanie rozgrzewające odpowiada także termogeneza poposiłkowa. Gingerole aktywują układ współczulny, który bierze udział w reakcji „uciekaj albo walcz”. Pociąga to za sobą wzrost wydatku energetycznego i produkcji ciepła. Imbir wpływa zatem również na tempo przemian metabolicznych, które zachodzą w Twoim organizmie.

Krążenie obwodowe odgrywa kluczową rolę w odczuwaniu zimna. Imbir poprawia mikrokrążenie, gdyż wykazuje działanie wazodylatacyjne (powoduje rozkurcz mięśni gładkich w naczyniach krwionośnych). Ponadto zmniejsza lepkość krwi i ułatwia transport tlenu. Z tego względu rozważ stosowanie imbiru, jeśli skarżysz się na marznięcie dłoni i stóp.

Stan zapalny może tłumić prawidłową reakcję termiczną organizmu. Jak już wiesz, imbir ogranicza aktywność mediatorów zapalnych, w tym prostaglandyn. Prowadzi to do sprawniejszej regulacji naczyniowej i naturalnej adaptacji do chłodu.

Wpływ imbiru na pracę wątroby

Twoja wątroba nieustannie neutralizuje toksyny i produkty przemiany materii. Imbir dostarcza jej związki fenolowe, które mają silny potencjał antyoksydacyjny. Gingerole i shogaole zmniejszają peroksydację lipidów w hepatocytach. Chronią zatem Twoje błony komórkowe przed uszkodzeniem wywołanym przez wolne rodniki. 

Właściwości lecznicze imbiru obejmują również detoksykację wątrobową, która przebiega dwuetapowo i wymaga sprawnych enzymów fazy I oraz II. Omawiana roślina je aktywuje, przez co wspiera sprzęganie toksyn i ich bezpieczne wydalanie. Tym samym zmniejsza ryzyko kumulacji reaktywnych metabolitów.

Stłuszczenie wątroby wynika z zaburzonej gospodarki lipidowej. Imbir ogranicza syntezę triglicerydów i odkładanie tłuszczu w hepatocytach. Poprawia zatem wrażliwość na insulinę i metabolizm glukozy.  Wszystko to sprzyja regeneracji wątroby.

Stan zapalny, który rozwija się w Twoim organizmie, osłabia regenerację wątroby. Imbir hamuje ekspresję cytokin prozapalnych i cyklooksygenazy-2. Przekłada się to na zmniejszenie nacieku zapalnego w wątrobie i odbudowę hepatocytów.

Imbir jako wsparcie dwunastnicy i przewodu pokarmowego

Twój przewód pokarmowy reaguje na bodźce smakowe już w jamie ustnej. Związki aktywne obecne w imbirze pobudzają receptory czuciowe błony śluzowej. W ten sposób wyzwalają odruchy nerwowe, które wspomagają trawienie i skracają czas zalegania treści pokarmowych.

Dwunastnica potrzebuje precyzyjnej regulacji wydzielania soków trawiennych i żółci. Imbir stymuluje nerw błędny, który odpowiada za sekrecję enzymów. Jednocześnie zwiększa wydzielanie soku żołądkowego i żółci. W rezultacie Twój układ pokarmowy pracuje sprawniej i bardziej rytmicznie.

Imbir nasila produkcję śluzu i prostaglandyn, które chronią błonę śluzową jelit przed działaniem kwasu żołądkowego i stanem zapalnym. Substancje z tej popularnej rośliny wzmacniają barierę jelitową i ograniczają mikrouszkodzenia. Reasumując, imbir pobudzając wydzielanie śliny, soków trawiennych i śluzu, stabilizuje środowisko i wspomaga trawienie.

Właściwości przeciwutleniające imbiru

Podczas oddychania komórkowego i reakcji zapalnych w Twoim organizmie naturalnie powstają wolne rodniki. Związki fenolowe, które pochodzą z imbiru, bezpośrednio neutralizują reaktywne formy tlenu. Gingerole oddają elektrony, przerywając kaskadę reakcji wolnorodnikowych w Twoim ustroju. Dzięki właściwościom antyoksydacyjnym imbir ogranicza uszkodzenia lipidów, które wchodzą w skład błon komórkowych.

Imbir wpływa również na wewnętrzne systemy obrony antyoksydacyjnej w Twoim organizmie. Znacząco zwiększa aktywność cennych enzymów w komórkach wątroby – dysmutazy ponadtlenkowej i katalazy. W ten sposób przyczynia się do neutralizacji nadtlenków, co przekłada się na redukcję stresu oksydacyjnego i ochronę DNA przed mutacjami. 

Imbir chelatuje jony żelaza, ograniczając reakcję Fentona, której towarzyszy powstawanie wolnych rodników. Tym samym zmniejsza peroksydację lipidów, które znajdują się w błonach komórkowych. 

Jak imbir może wspomóc proces odchudzania?

Chcesz pozbyć się zbędnych kilogramów i zadbać o swoje zdrowie? Pamiętaj, że redukcja masy ciała zależy od bilansu energetycznego i tempa metabolizmu. Związki bioaktywne, które pochodzą z imbiru, nasilają termogenezę poposiłkową. Prowadzą zatem do zwiększonego wydatku energetycznego. Sprawia to, że coraz częściej imbir stosowany jest jako wsparcie w procesie odchudzania.

Gdy dążysz do spalenia nadmiaru tkanki tłuszczowej, regulacja apetytu odgrywa kluczową rolę. Imbir pobudza wydzielanie hormonu sytości, dlatego zmniejsza łaknienie i skłonność do podjadania między posiłkami. 

Imbir poprawia wrażliwość Twojej tkanki tłuszczowej na insulinę i metabolizm glukozy. Poza tym ogranicza odkładanie tłuszczu trzewnego w organizmie.

Imbir a stężenie glukozy we krwi

Stężenie glukozy w Twojej krwi zależy od wrażliwości tkanek na insulinę. Imbir poprawia sygnalizację insulinową w mięśniach i tkance tłuszczowej. Ułatwia też transport glukozy do komórek, gdyż aktywuje GLUT4. 

Wchłanianie glukozy zaczyna się w przewodzie pokarmowym. Imbir spowalnia opróżnianie żołądka i tempo trawienia węglowodanów. Ogranicza tym samym gwałtowne skoki cukru we krwi, do których dochodzi po posiłkach.

Przewlekły stan zapalny pogarsza kontrolę glikemii. Imbir hamuje cytokiny prozapalne, które odpowiadają za insulinooporność. Ponadto zmniejsza stres oksydacyjny w Twojej trzustce.

Imbir jako przyprawa w kuchni

Miłośnicy sztuki kulinarnej cenią imbir za jego intensywny smak i aromat. Wspomnianą roślinę możesz znaleźć w sprzedaży jako świeży korzeń, sproszkowaną przyprawę, syrop, sok, wysoko skoncentrowany ekstrakt lub marynowane plastry. Każda postać ma nieco inny zapach i zastosowanie. Wybierając konkretną formę, uwzględnij rodzaj potrawy, czas przygotowania i oczekiwany efekt smakowy.

Świeży imbir charakteryzuje się naturalną ostrością i cytrusowymi nutami zapachowymi. Ściera się go drobno na tarce lub kroi w plastry, a następnie dodaje do dań azjatyckich. Dobrze komponuje się z czosnkiem, sosem sojowym, mlekiem kokosowym oraz limonką. Gdy krótko podgrzewasz imbir, ten zachowuje swój naturalny aromat.

Herbata z dodatkiem imbiru cieszy się dużą popularnością jesienią i zimą, gdyż wykazuje właściwości rozgrzewające. Korzeń pokrojony na plastry wzmacnia smak napoju i dodaje mu świeżości. Przy przeziębieniu czy grypie możesz przygotować herbatę z imbirem, cytryną, miodem i dodatkiem przypraw korzennych. Składniki zawarte w naparze wspomogą Twój powrót do zdrowia.

Napar przygotujesz, zalewając gorącą wodą świeże kawałki imbiru i kurkumy. Dodając miód i cytrynę, wzbogacisz smak i aromat napoju.

Imbir mielony jest niezwykle wygodny w użyciu, dlatego cieszy się dużym zainteresowaniem miłośników kulinariów. Możesz użyć go do wypieku piernika, pierniczków i ciastek korzennych. Wchodzi również w skład masali wykorzystywanej w kuchni hinduskiej. 

Jeśli lubisz intensywny smak, możesz spożywać imbir na surowo w postaci cienkich plasterków. Dodaje się go również do sałatek, dressingów i sushi. 

Imbir – przeciwwskazania do stosowania tej popularnej rośliny i skutki uboczne

Unikaj stosowania imbiru w dużych ilościach, ponieważ może obciążać Twój przewód pokarmowy, powodując biegunki, wzdęcia oraz ból brzucha. Wspomniane objawy wynikają z drażniącego działania związków fenolowych zawartych w kłączu. Zachowaj szczególną ostrożność, jeśli masz wrażliwy żołądek. Nadmiar imbiru w Twoim przypadku może nasilać zgagę i pieczenie w przełyku.

Pamiętaj o potencjalnych interakcjach z lekami. Substancje zawarte w korzeniu imbiru mogą wpływać na krzepliwość krwi. W połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi zwiększają ryzyko krwawień.  Zapytaj swojego lekarza o to, czy możesz bezpiecznie spożywać imbir w niewielkich ilościach.

Jeśli chorujesz na cukrzycę, imbir może nasilać działanie leków hipoglikemizujących. Prowadzi to do gwałtownego spadku stężenia glukozy we krwi, co grozi śpiączką.

Uważaj na imbir, gdy zmagasz się z chorobą wrzodową. Jego drażniące właściwości mogą zaostrzać objawy ze strony żołądka.

Gdy karmisz piersią lub spodziewasz się dziecka, możesz bezpiecznie spożywać umiarkowane ilości imbiru. Niektórzy ginekolodzy zalecają włączenie do diety tej rośliny, gdyż łagodzi nudności w I trymestrze. 

Imbir – właściwości zdrowotne. FAQ

Jak przechowywać imbir?

Włóż imbir do szczelnego pojemnika i przechowuj go w lodówce. Gdy skórka pozostaje sucha, a dopływ wilgoci ograniczony, na roślinie nie rozwija się pleśń. Możesz też zamrozić wcześniej obrany i pokrojony imbir, aby później dodawać go do herbat.

Po czym rozpoznać, że świeży imbir jest dobry i nadaje się do spożycia?

Pamiętaj, że dobry imbir jest jędrny, twardy i ma gładką skórkę. Po przełamaniu wydziela intensywny, świeży zapach. Unikaj kłączy, które są miękkie, pomarszczone lub widać na nich ślady pleśni. Zielonkawe naloty i zapach stęchlizny świadczą o zepsuciu produktu.

Jak przygotować złote mleko z imbirem?

Podgrzej mleko roślinne lub krowie, nie doprowadzając do jego wrzenia. Następnie dodaj starty imbir, kurkumę, szczyptę pieprzu lub cynamonu. Całość gotuj przez kilka minut na małym ogniu, spokojnie mieszając. Na koniec dodaj miód dla poprawy smaku.

Czy imbir ułatwia trawienie?

Tak, imbir może wspierać trawienie, ponieważ pobudza wydzielanie soków trawiennych. Pomaga też złagodzić wzdęcia i uczucie ciężkości po posiłkach. Poza tym działa rozkurczowo na mięśnie przewodu pokarmowego. Biorąc pod uwagę powyższe, stosuj go po obfitych posiłkach.

Czy imbir można stosować codziennie?

Możesz spożywać imbir codziennie, jeśli zachowujesz umiar. Niewielkie porcje tej rośliny zwykle są dobrze tolerowane przez organizm. Zbyt duże dawki mogą jednak podrażniać żołądek, dlatego słuchaj reakcji swojego ciała i dostosuj ilość tej przyprawy do indywidualnych potrzeb.

W jakiej formie imbir jest najzdrowszy – świeżej czy mielonej?

Świeży imbir zawiera więcej aktywnych związków i olejków eterycznych. Ma również intensywniejszy smak i wykazuje silniejsze działanie biologiczne. Z kolei imbir mielony uchodzi za wygodniejszy i mniej wymagający w przechowywaniu. 

Czy imbir może powodować skutki uboczne?

Nie zapominaj, że imbir może powodować skutki uboczne przy nadmiernym spożyciu. Najczęściej uciążliwe dolegliwości obejmują bóle brzucha, biegunkę i zgagę. Zdarza się, że imbir wchodzi w interakcje z niektórymi lekami, dlatego jego stosowanie skonsultuj z lekarzem lub farmaceutą.

Czy imbir można spożywać na surowo?

Tak, możesz spożywać imbir na surowo w niewielkich ilościach. Pokrój go w cienkie plastry lub zetrzyj na tarce. Miej na uwadze, że surowy imbir ma bardzo intensywny i ostry smak, który niekoniecznie przypadnie Ci do gustu.

Bibliografia

1. Ajith T.A., Hema U., Aswathy M.S., Zingiber officinale Roscoe prevents acetaminophen-induced acute hepatotoxicity by enhancing hepatic antioxidant status, 2007, Food and Chemical Toxicology, 45(11):2267–2272, doi:10.1016/j.fct.2007.06.001.

2. Ali B.H., Blunden G., Tanira M.O., Nemmar A., Some phytochemical, pharmacological and toxicological properties of ginger (Zingiber officinale Roscoe): a review of recent research, 2008, Food and Chemical Toxicology, 46(2):409–420, doi:10.1016/j.fct.2007.09.085.

3. Ayustaningwarno F., Anjani G., Ayu A.M., Fogliano V., A critical review of Ginger’s (Zingiber officinale) antioxidant, anti-inflammatory, and immunomodulatory activities, 2024, Frontiers in Nutrition, 11:1364836, doi:10.3389/fnut.2024.1364836.

4. Chrubasik S., Pittler M.H., Roufogalis B.D., Zingiberis rhizoma: a comprehensive review on the ginger effect and efficacy profiles, 2005, Phytomedicine, 12(9):684–701, doi:10.1016/j.phymed.2004.07.009.

5. Grzanna R., Lindmark L., Frondoza C.G., Ginger—an herbal medicinal product with broad anti-inflammatory actions, 2005, Journal of Medicinal Food, 8(2):125–132, doi:10.1089/jmf.2005.8.125.

6. Hu M.-L., Rayner C.K., Wu K.-L., Chuah S.-K., Tai W.-C., Chou Y.-P., Chiu Y.-C., Chiu K.-W., Hu T.-H., Effect of ginger on gastric motility and symptoms of functional dyspepsia, 2011, World Journal of Gastroenterology, 17(1):105–110, doi:10.3748/wjg.v17.i1.105.

7. Leyva-Jiménez F.J., Ruiz-Malagón A.J., Molina-Tijeras J.A., Diez-Echave P., Vezza T., Hidalgo-García L., Lozano-Sánchez J., Arráez-Román D., Cenis J.L., Lozano-Pérez A.A., Rodríguez-Nogales A., Segura-Carretero A., Gálvez J., Comparative Study of the Antioxidant and Anti-Inflammatory Effects of Leaf Extracts from Four Different Morus alba Genotypes in High Fat Diet-Induced Obesity in Mice, 2020, Antioxidants, 9(8):733, doi:10.3390/antiox9080733.

8. Lete I., Allué J., The Effectiveness of Ginger in the Prevention of Nausea and Vomiting during Pregnancy and Chemotherapy, 2016, Integrative Medicine Insights, 11:11–17, doi:10.4137/IMI.S36273.

9. Mashhadi N.S., Ghiasvand R., Askari G., Hariri M., Darvishi L., Mofid M.R., Anti-oxidative and anti-inflammatory effects of ginger in health and physical activity: review of current evidence, 2013, International Journal of Preventive Medicine, 4(Suppl 1):S36–S42.

10. Nammi S., Sreemantula S., Roufogalis B.D., Protective effects of ethanolic extract of Zingiber officinale rhizome on the development of metabolic syndrome in high-fat diet-fed rats, 2009, Basic & Clinical Pharmacology & Toxicology, 104(5):366–373, doi:10.1111/j.1742-7843.2008.00362.x.

11. Nicoll R., Henein M.Y., Ginger (Zingiber officinale Roscoe): a hot remedy for cardiovascular disease?, 2009, International Journal of Cardiology, 131(3):408–409, doi:10.1016/j.ijcard.2007.07.107.

12. Schumacher J.C., Mueller V., Sousa C., Peres K.K., da Mata I.R., Menezes R.C.R., Dal Bosco S.M., The effect of oral supplementation of ginger on glycemic control of patients with type 2 diabetes mellitus – a systematic review and meta-analysis, 2024, Clinical Nutrition ESPEN, 63:615–622, doi:10.1016/j.clnesp.2024.07.011.