“Arachnia” – Remigiusz Mróz

Uwielbiam twórczość Remigiusza Mroza i nie dziwię się, że kolejny rok z rzędu okazał się najpopularniejszym pisarzem w Polsce. Przy ADHD szukam historii, w których nie brakuje zwrotów akcji i nieprzewidywalności. Cykl o Chylce mi to zapewnia, więc ucieszyłam się, gdy autor zapowiedział jej powrót w “Arachnii”. Joanna tym razem podjęła się nie lada wyzwania – obrony bestii z Mokotowa, czyli Piotra Langera. 

Początkowo obawiałam się, że nie zrozumiem tej historii, ponieważ mam zaległości w Chyłce i Langerze, ale na szczęście znajomość poprzednich tomów nie jest konieczna. To, co potrzebowałam wiedzieć, autor pokrótce przybliżył. Fabuła okazała się dla mnie jasna.

Doceniam, że Remigiusz Mróz w “Arachnii” podjął tak wiele ciekawych wątków psychologicznych. Niektóre z nich mocno mnie zaciekawiły i byłam ciekawa ostatecznego rozwiązania. O dziwo, dość dobrze połączyłam w nich kropki, chociaż autor robił, co mógł, aby uprawdopodobnić różne wersje. 

Siarka wraz z Paderbornem otrzymują wezwanie o znalezieniu dwóch ciał w Łazienkach. Ktoś zabił kobietę i mężczyznę, a w parku powiesił tylko ich popiersie wraz z głową. Jakby tego było mało, z ich oczodołów wychodzą pająki. Widok okazał się makabryczny nawet dla doświadczonych śledczych.

Piotr Langer, który został osadzony w areszcie i czeka na proces, informuje Nine o tym, że skontaktował się z nim seryjny zabójca. Ten informuje go, że ciała z Łazienek stanowią hołd złożony bestii z Mokotowa. Wkrótce Langer dowiaduje się, że w parku znajduje się jeszcze jedno ciało. 

Siarka i Paderborn niepokoją się, że Nina wierzy Piotrowi i chętnie go odwiedza. Funkcjonariuszka ma do niego ewidentna słabość – prawdopodobnie zauroczyła się Langerem. Sama Pokora momentami wątpi w swoje zdrowie psychiczne. Wsparcia szuka w gabinecie psychoterapeuty – Natana Kertha. Co ciekawe, specjalista zachęca ją do podążania za głosem serca. 

O ile zachowanie Niny prokuratorzy próbują jeszcze zrozumieć, o tyle postawa Chylki totalnie ich zaskakuje. Słynna adwokatka podejmuje się obrony Langera. Wielokrotnie podkreśla, że ma ku temu ważne powody i po procesie wszystko stanie się jasne.

Seryjny morderca pogrywa z prokuratorami, wciągając w to wszystko Piotra Langera. O co chodzi w tej historii? Jak wiele osób musi zginąć, aby morderca wpadł w ręce policji? Czy Piotr po raz kolejny uniknie więzienia? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie w “Arachnii”. 

Ze swojej strony dodam, że domyśliłam się tożsamości Arachnii i finału procesu Langera. Do końca nie rozumiałam natomiast motywacji Chyłki, dlatego bardzo szybko pochłonęłam te książkę, bo chciałam poznać jej motyw.